Raad van State: Urk Briest hoopvol gestemd

 

Urk, 22 oktober 2011 - De zitting bij de Raad van State, Nederlands hoogste rechtsorgaan, was het belangrijkste moment in onze campagne tegen Windpark Noordoostpolder, die begon in augustus 2008. De zittingen op 10 en 11 oktober vormen de basis voor een besluit dat grote invloed zal hebben op de toekomst van Urk. Zal Urk over enkele jaren ingesloten worden door een woud van industriële turbines? Of wordt het onheil afgewend, en blijft Urk haar ruime zicht op Nederlands grootste natuur- en stiltegebied behouden?

Het is onmogelijk om de uitspraak van de Raad van State te voorspellen. Wij hebben geconcludeerd dat het nog alle kanten op kan. We zijn er van overtuigd dat democratische normen zijn geschonden en dat de omvang van dit windpark gewoon te gek is voor woorden, maar speculeren hoe de Raad van State zal oordelen is puur natte vingerwerk.

Leden van Urk Briest hebben bij de Raad van State op persoonlijke titel en namens Stichting Erfgoed Urk enkele belangrijke zaken naar voren gebracht.

 

Zo hebben wij de Raad van State toegesproken over de stabiliteit van de dijken naar aanleiding van drie incidenten met de Noordoostpolderdijken waaruit bleek dat de dijken veel minder stabiel bleken dan het waterschap had ingeschat. Hiervan hebben wij ook onderzoeksrapportages aangeleverd die we met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) van het Waterschap hebben verkregen.

Verder hebben wij in verband met het punt scheepvaartveiligheid gegevens opgevraagd bij de KNRM over het aantal uitrukkingen van de reddingboten van Urk en Lemmer naar omgeving Rotterdamse Hoek. We hebben dit ingediend als harde gegevens over scheepvaartveiligheid in deze omgeving van het IJsselmeer. Dit als tegenwicht tegen de theoretische berekeningen op kansen van aanvaring van schepen met de toekomstige buitendijkse turbines door de initiatiefnemers.

Wij hebben gewaarschuwd voor mogelijke milieurampen, als een binnenvaartschip tegen een molen botst. De molens komen namelijk op slechts enkele tientallen meters naast de vaargeul te staan. Ook hebben we gesteldt dat de zogenoemde oploopvoorziening, een onderwaterdam die slechts bij één windturbine wordt aangelegd, volstrekt onvoldoende is om een veilige scheepvaart in deze drukbevaren route te garanderen. Verder gaven we in het kader van de scheepvaartveiligheid een toelichting op het ontstaan van slagschaduw van de vuurtorenbundel.

We hebben de Raad van State gevraagd om, zolang de veiligheid niet gegarandeerd is, geen toestemming te geven voor de bouw van het windpark.Verder hebben wij nog kort gesproken over de dubbelrol van dijkgraaf Tiesinga, naar aanleiding van de negatieve reactie van hoogleraar bestuurskunde Michiel de Vries op het ‘onafhankelijke’ rapport van de onderzoekscommissie.

Urk Briest heeft gepleit voor een schaderegeling voor de IJsselmeervisserij. Deze is ter plekke door de vertegenwoordiger van het ministerie van EZ toegezegd. Ook is duidelijk geworden dat de IJsselmeervissers straks gewoon tussen de molens mogen blijven vissen, dus GEEN no-entry zone van 500 meter, zoals die op de Noordzee wel geldt. Overigens roept dit laatste weer vragen op over de scheepvaartveiligheid, daar hebben wij ook de vinger bij gelegd.

Ook de effecten op trekvogels is uitgebreid aan de orde gekomen. Uit onderzoek van de initatiefnemers blijkt dat zo’n 4000 vogels door de ‘gehaktmolens’ zullen worden geveld. De Raad van State stelde enkele kritische vragen hierover, waarop de gemeente Noordoostpolder en het Ministerie onduidelijke antwoorden gaven.

De familie Oost (voormalig wethouder Marij Oost en familie) heeft uitgebreid gesproken. Zij hebben zich onder meer ingespannen voor het dorpsaanzicht, de archeologische waarden van de Vormt en de natuur.

Samen hebben we het college uitgelegd dat we door onze ervaringen in de campagne dit megalomane windpark ons vertrouwen in de Nederlandse democratie een flinke deuk heeft opgelopen. Alle overheden (van laag naar hoog) steunen dit megalomane project. Onze inzet als gegriefde partij lijkt soms vechten tegen de bierkaai. En dat terwijl de stem van omwonenden eigenlijk doorslaggevend moet zijn: de geschiedenis heeft immers bewezen dat projecten zonder lokale steun op de lange termijn gedoemd zijn te mislukken.

Bovendien staan de autoriteiten ongezond dicht naast de initiatiefnemers. Alle provinciale en ministeriële deuren gaan voor dit Rijksproject open, terwijl ze voor ons doorgaans gesloten blijven. Een provincie gedeputeerde is de promoter van het project en de Dijkgraaf is nota bene lange tijd voorzitter van de club! Als de overheid wordt gevraagd te reageren, zoals de Raad van State dat deed, herhaalt ze letterlijk de woorden van de door de initiatiefnemers ingehuurde deskundigen. Heel veel handen op een buik, en grote onduidelijkheid over hoe de lijntjes lopen.

Onze collega Herma Coumou omschreef haar gevoelens als volgt: “Ik ben totaal in de war geraakt over de vraag wat je nog moet verstaan onder een betrouwbare overheid.

Waar ben ik als burger? Dit zijn niet zomaar vragen, zoals er zoveel vragen op een dag door je hoofd gaan. Dit zijn vragen die raken aan mijn essentiele gevoelens van zekerheid en veiligheid. Naar mijn stellige overtuiging heeft deze innige verstrengeling een ontwrichtend effect op onze samenleving.”

 

 

 

Laatste Tweets

Uw mening:

Windpark Noordoostpolder...